35 KUNST ONTKALKT HET BREIN.

In Dodewaard hangt een vaan met:   KUNST ONTKALKT HET BREIN.

Half mei zijn we weer in Lienden en gaan weer naar de brug bij Ewijk en kom je langs 

het vaan. Het geeft te denken.

De brug is nagenoeg klaar en ik heb veel foto's gemaakt. Als alles opgeruimd is, kun je,

denk ik er niet meer zo helemaal onderdoor en er dichtbij komen. Wel over de dijk

natuurlijk

Er liggen nu twee bruggen naast elkaar en als je daar onder staat, zie je vlakken en 

nog eens vlakken. Heel vervreemdend en merkwaardig ook hoe of het licht valt.

Ongelooflijk!.

Ik denk aan  "Mijn Rivier", waar ik vlakken bij- en in elkaar heb gezet, wat een wonderlijk

geheel werd.

Ook een ongelooflijk effect is het als je onderaan de dijk bent, de stoep opgaat en dan

Waaauw!!!!!!    De Rivier!!!!!!!!!!!  De Stroom!!!!!!!!!!!!!!

Tijdens deze weken Lienden ben ik bewust bij die plekken geweest. Daar zijn geen
woorden voor zo intens als het landschap dan binnenkomt. Dat waauw in combinatie
met vlakken ga ik proberen als ik weer thuis ben.
Onder de brug komt later uit herinnering.

KUNST ONTKALKT HET BREIN.

De rivier.

                                                                                                            100x200cm

Huizen, juli 2014.

Lenie

34 Eén week in Lienden, een terugblik.

Peter en Netty gaan er weer op uit, naar de zon, wij ook naar de Betuwse zon in hun huis.
Het weer is prachtig en het water in de Waal laag, heel laag, waardoor er een vreemd
landschap ontstaat. Grote zandstranden en de lage kribben ver boven het water, liggen
wit te blinken, omdat er een dun laagje slib op ligt. Het lijken wel schilderijen van Kiefer,

zandkleuren en structuur. 

Vanaf  het water schuin omhoog is het landschap onwezenlijk, kan ik dat ooit op het doek
zetten?

Een ochtend met mist en wij naar de nieuwe brug bij Ewijk.
Wonderlijke sfeer, kolossale brug met een rij pijlers, wazig in het grijze licht.
Ervoor zelfs knotwilgen. Heel oude gesnoeide knotten. Wat een kontrast!

Er wordt nog aan de brug gewerkt en we gaan een stukje door. Even alles binnen laten
komen. Dan weer terug naar Lienden over de'n dijk.

Het is genoeg voor vandaag. Zoveel moois in een paar dagen. Ongelooflijk.

Deze week in maart 2014 kan niet meer stuk.  

Lenie Bos                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

33 kunst is heerlijk, vreselijk, afschuwelijk en prachtig.

Het geworstel met een groot werk.

Na afloop van de AtelierRoute zitten wij te wachten op een vriend, die de schotten

weg wil brengen naar de fotoclub.Als we nou eens................................................

Ja, dat doen we volgend jaar. De schotten aan de kant, zodat bij binnenkomst ruim
zicht is op de halfronde wand en daar een heel groot schilderij op!
Mijn hoofd begint meteen. Grote vellen! Maar hoe hang je dat op.
Na enig geharrewar toch 6 doeken van 60x140 cm naast elkaar, dat wordt dan
360x140 cm, met "Mijn Rivier" erop geschilderd voor de halfronde wand.
Aan het werk.
                                                                                        

                     

Dat gaat wel goed, maar zo wil ik het niet.Ik wil een rivier schilderen, wat geen 

rivier is. Wel HEERLIJK om zo groot bezig te zijn.

Dit is wel met vlakken natuurlijk, dat is te zien, maar er zit voor mij iets vreemds in.

Nee na veel wikken en wegen maak ik hem toch weer wit. Met een volgend schilderij 

ga ik daar op door. Makkelijk met digitale foto's kun je dat bewaren en er op 

door gaan. Nu wil ik wat anders.Ik wil iets met een brug. Pijlers en dan de rivier.

Dit is ook niet goed. De rivier is een tussengeklemd plaatje. Ik wil geen plaatje en al

helemaal niet ingeklemd.Ik wil verte en weidsheid. VRESELIJK.

De pijlers aan één kant.Dat wordt te zwaar, ik maak er een winterlandschap van,
uiterwaarden in de sneeuw.Nee, ook niks en ik zak een beetje in elkaar. Ik heb
mijn hand overspeeld. ik kan het niet!!! AFSCHUWELIJK.
......Je kunt het wel, gewoon aan de gang, doen......
Na een paar uur weer de kwast gepakt en opnieuw. Hierna maak ik het niet meer
wit. Er moet iets uitkomen. Ik neem een andere kleur. Werkt verfrissend.

Toch een correctie aan de linkerkant.Nu verder en doorgaan.

Het eind komt in zicht. Wat een geworstel. Maar ik ben er blij mee en zie het al
 hangen in de Aula tijdens de AtelierRoute 2014.

Het resultaat.
Kunst is heerlijk, vreselijk, afschuwelijk en PRACHTIG.

Huizen, februari 2014
Lenie Bos

32 Naar Marino Marini, een dagje Zwolle

Zondag 19 januari vertrekken wij, dat zijn Susan, Michiel, Ab en ik naar Zwolle.
Wij gaan naar de Fundatie om het ei te bekijken wat op het dak geplaatst is
 en de tentoonstelling van Marino Marini.
Eerst koffie drinken in de koffiebar, boven. Lekkere koffie en wij vergeten af
te rekenen! Een excuus en een glimlach.
Het werk was prachtig, mooi en knap, heel knap. De tekeningen spraken mij
 bijzonder aan.
Hij denkt abstract in kleur, heel apart en aansprekend.
De beelden , groots in eenvoud.
Ook bijzonder hoe iemand helemaal in zijn onderwerp kruipt, met huid en haar.

Hieronder enkele foto's van deze speciale tentoonstelling.

Dit is een impressie van werk wat je gezien moet hebben.
Wij hebben ervan genoten.

Lenie Bos

31 Expositie 't Reghthuys Nieuwkoop januari 2014

OPENING

Hierbij wordt u uitgenodigd voor de opening van de expositie op 11 januari 2014 om 16.00 uur, gevolgd door een hapje en een drankje.

Voor Lenie Bos is haar geboorteplaats Herwijnen aan de Waal gelegen, een blijvende bron van inspiratie.
Op haar doeken hebben het rivierenlandschap en alles wat daarbij hoort, een prominente plaats.
Het steeds veranderende water, bruggen, oevers, riet en bomen. Geregeld is zij aan de Waal te vinden om krabbels en foto's te maken of om alleen maar te kijken, te ruiken, te voelen en in de omgeving door te
dringen. Al deze indrukken vinden hun weg naar haar liefst grote doeken. In dit proces gaan
realistische beelden een eigen leven leiden en worden ze gaandeweg abstracter, terwijl de herkenbaarheid blijft.Muziek is een deel van haar leven en eveneens een bron van inspiratie.
Aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving studeerde Lenie in 1962 af, als keramiste. Na in pottenbakkerijen te hebben gewerkt, richtte zij haar aspiraties op textielkunst, m.n. grote wandkleden.
Toen in de loop van de jaren 80 de schilderkunst voor haar een nieuwe uitdaging werd, koos zij aanvankelijk voor de techniek van het aquarelleren, later voor het werken met acrylverf. Het materiaal waarmee zij tot op heden met enthousiasme schildert:
krachtige penseelstreken getuigen van vitaliteit, evenals het kleurgebruik.
Haar tekeningen, op rijstpapier of met pen of krijt gemaakt, hebben dezelfde signatuur, maar richten zich meer op details en roepen door het ontbreken van kleur een verstilde sfeer op.
Zo contrasteren ze met de schilderijen, maar zijn ook aanvullend, doordat ze een andere dimensie van het landschap laten zien.

   Titel:
Hoog water.

Hanneke Bruijnje   is van kinds af creatief bezig geweest met allerlei materialen en ontdekte als 16 jarige de liefde van haar leven:klei.
Zij is die liefde trouw gebleven en volgde cursussen in handvormen, draaien en glazuren, nam deel aan workshops en verwierf kennis via boeken over de keramiektechnieken.
Alle objecten die zij maakt, zijn handgevormd. Ze worden meestal in rollen opgebouwd, soms
gecombineerd met platen klei. Het daarop volgende stookproces bepaalt het uiteindelijke grotendeels
onvoorspelbare resultaat. Rook- en rakustoken  hebben haar voorkeur, maar daarnaast  maakt zij ook
werk, voorzien van aardewerkglazuren. De vazen van Hanneke hebben verrassende, eigenzinnige vormen,
zij maakt vogels in allerlei gedaanten, zoals de serie Mad Birds. Wat haar objecten gemeen hebben
is eenvoud,

Vrij entree op zaterdag 11,18 en 25 januari van 10.00-16.00 uur  en zondag 12, 19 en 26 januari 2014
 van 12.00-16.00 uur.

U bent van harte welkom.

30 Lenie en de AtelierRoute 2013

Op 12 en 13 oktober 2013 vindt in Huizen de 17e AtelierRoute plaats.
Ik doe weer mee en mijn plek is de Aula van de Oude Begraafplaats,
Prins Bernhardplein 1 in Huizen.

De grote inspiratiebron is nog steeds de "rivier", maar ik laat ook enkele
tekeningen zien, gemaakt bij muziek van Simeon ten Holt.
Vanaf maandag zijn we bezig en hierbij een kleine impressie wat
we de laatste dagen gedaan hebben.

                                     

De laatste opname is het resultaat, het mag gezien worden.

Ik hoop dat u komt, het is altijd heerlijk als mensen belangstelling voor je werk hebben.

Tot in het AtelierRoute weekend.

Lenie Bos

                                         

29 Tekeningen bij muziek van Simeon ten Holt.

De verrassing.

Met een groep zijn we aan het modeltekenen. Er wordt een CD opgezet en de muziek van Simeon ten Holt klinkt door het lokaal.
Nou, ik doe mijn oren maar dicht.
Later in een Galerie hoor ik de muziek weer en het kwam binnen. Daar wil ik meer van horen.
Een doos met CD's gekocht met zijn bekendste werken en de vonk slaat over.
Muziek voor 2 of 4 piano's. Muziek stromend, heel helder, doorzichtig, golvend, net als water dat tussen de stenen doorsijpelt, kabbelend, herhalingen ..............concentratie.
Ik raak het niet meer kwijt.
Zijn bekendste werk, het Canto Ostinato is prachtig. Vooral de laatste delen. Het lijkt wel een lied uit het
liedboek voor de kerken. Ik luister gespannen naar heel sacrale muziek.

Maar met Lemniscaat en Meandres verdwijn ik helemaal in inkt, pennen en houtskool.
Grote vellen van 70 x 100 cm.
Het duurt lang voor de inkt droog is.
Even wat anders, ik heb het er warm van.
Meteen de stapel gesorteerd en weggelegd. Een paar dagen later, samen met een heel goede vriendin de
bladen bekeken.
Oh, heb ik dat gemaakt?
Wat een verrassing. En de muziek gaat maar door en door.
Niet te geloven en het is nog lang niet klaar!

Lenie Bos
Huizen 17-05-2013.

Dit zijn enkele tekeningen van de serie, gemaakt bij de muziek van Simeon ten Holt.