Op zondag 19 febr. 2012 van 12.00-17.00 uur, is er in 't Spant te Bussum, Dr. Abraham Kuyperlaan 3, een kunstmanifestatie onder het motto "Het kunstenaarschap".
Opening om 13.00 uur door wethouder mw. Nen van Ramshorst.
De hele serie, zo'n 35 tekeningen van het rivierenland is daar te zien en nog 6 kleine werkjes van
20x20 cm bij de Biennale van het miniatuur.
U bent van harte welkom.
Lenie
zondag 5 februari 2012
Het rivierenlandschap 14
Zo'n 100 jaar geleden zijn de kribben in de rivier aangelegd om de "stroom" in een bepaalde richting te dwingen. Door de sterke stroming is de vaargeul na al die jaren uitgesleten en zijn de kribben in
verhouding te hoog, wat de doorstroming, vooral bij hoog water belemmert.
Zij worden nu verlaagd en breder gemaakt om het te vele water sneller te kunnen afvoeren.
Vorig jaar is het werk begonnen bij Tiel richting Nijmegen aan de noordkant.Van Tiel naar
Ophemert komt een lange dam langs de vaargeul. Dit is een experiment.
Als het werk klaar is, zal het er anders uitzien langs de rivier.
Enkele tekeningen van vernieuwde kribben.
verhouding te hoog, wat de doorstroming, vooral bij hoog water belemmert.
Zij worden nu verlaagd en breder gemaakt om het te vele water sneller te kunnen afvoeren.
Vorig jaar is het werk begonnen bij Tiel richting Nijmegen aan de noordkant.Van Tiel naar
Ophemert komt een lange dam langs de vaargeul. Dit is een experiment.
Als het werk klaar is, zal het er anders uitzien langs de rivier.
Enkele tekeningen van vernieuwde kribben.
woensdag 1 februari 2012
Het rivierenlandschap 13
In de uiterwaarden zijn ook stukken met riet te vinden.
Soms is riet met de zon erop onwaarschijnlijk mooi. Er volgen nu enkele foto's van krijttekeningen
met als onderwerp riet.
Soms is riet met de zon erop onwaarschijnlijk mooi. Er volgen nu enkele foto's van krijttekeningen
met als onderwerp riet.
maandag 23 januari 2012
Het rivierenlandschap 12
Tekenen met een pen, gedoopt in inkt vergt een enorme concentratie. Het moet in één keer goed.
Het kan niet over, dat wordt knoeien.Je kunt wel zoekende tekenen, maar terugkeren op gedanen zaken gaat niet.
Onweer I
Onweer II
.
Het kan niet over, dat wordt knoeien.Je kunt wel zoekende tekenen, maar terugkeren op gedanen zaken gaat niet.
Onweer I
Onweer II| |
.
Het rivierenlandschap 11
Pentekeningen van Lenie Bos.
Tekenen doe ik graag, vooral het rivierenlandschap.Geboren en opgegroeid in een dorp aan de Waal, ben ik nog steeds verliefd op de rivier met kribben, uiterwaarden met mais of riet, de dijken en erboven de lucht en het licht.
Tekenen is voor mij schilderen met de pen.
Het zien en vereenvoudigen van het landschap.
Tekenen is waarnemen van binnen uit en als
ik teken voelt het alsof ik langs het water loop
of op een krib sta.
Tekenen doe ik graag, vooral het rivierenlandschap.Geboren en opgegroeid in een dorp aan de Waal, ben ik nog steeds verliefd op de rivier met kribben, uiterwaarden met mais of riet, de dijken en erboven de lucht en het licht.
 |
Het zien en vereenvoudigen van het landschap.
Tekenen is waarnemen van binnen uit en als
ik teken voelt het alsof ik langs het water loop
of op een krib sta.
maandag 9 januari 2012
column contrapunt 10
De kunst en ik.
Eén keer.
Luisterend naar het luisterboek Contrapunt van Anna Enquist ontwikkelt zich een plan. Ik koop het boek en lees, herlees en luister weer.
Ja, dat is het daar ga ik 8 schilderijen van maken, elke CD één schilderij.
In het boek vertelt een vrouw over haar gezin, haar kinderen, haar herinneringen en haar verlies.
Om vooral het verlies een plaats te geven wordt zij geholpen door Bach met het instuderen van de Goldbergvariaties.
Ik zie grote vellen papier voor me, maar het zijn 8 vellen geworden van 70x100cm, alle opgeplakt aan de muur en aan het werk. Alle 8 tegelijk, anders krijg je verschil en het is één verhaal.
Ik heb gewerkt, enorm. Eerst met houtskool en eroverheen met dunne acryl. Ik noem het schilderingen.
Toen met hulp alles opgeplakt op panelen.
Wat een project! Heerlijk om zo bezig te zijn.
Tentoonstelling in Culemborg.
Prachtig hangen ze, alle acht in een aparte ruimte met erbij een albasten beeld op een sokkel om de ruimte te breken van een goed bevriende mede exposant.
Complimenten tijdens de opening zijn niet van de lucht. Tegen sluitingstijd komt een kennis, ook kunstschilder, loopt mijn werk langs en becommentarieert alles. Prima.
Toen de 8 Contrapunt schilderingen.
Kijken, kijken en nog eens kijken. "Hoe kom je aan de indeling van 8 schilderijen? Dat kan niet!
Je werkt ook steeds van buiten naar binnen, terwijl zij juist naar buiten komt. Steeds over haar dochter, haar verdriet dat doorgaat, zonder onderbreking en steeds weer een nieuwe variatie van de Goldbergvariaties".
- "Dat zijn dan 32 schilderijen". -
"Je hoeft je niet te verdedigen, maar ik weet hoe de Goldbergvariaties, juist de Goldbergvariaties in elkaar steken en dan kun je beslist geen 8 schilderingen maken!".
- "Tja". -
Contrapunt - een spel van melodie en tegenmelodie.
Het bovenstaande is de tegenmelodie. Gelukkig heb ik mijn eigen melodie. Een explosie van creativiteit. Een indringend verhaal, prachtige muziek, vertaald in vorm en kleur.
Zoiets gebeurt waarschijnlijk maar één keer.
zomer 2011
Lenie Bos
Eén keer.
Luisterend naar het luisterboek Contrapunt van Anna Enquist ontwikkelt zich een plan. Ik koop het boek en lees, herlees en luister weer.
Ja, dat is het daar ga ik 8 schilderijen van maken, elke CD één schilderij.
In het boek vertelt een vrouw over haar gezin, haar kinderen, haar herinneringen en haar verlies.
Om vooral het verlies een plaats te geven wordt zij geholpen door Bach met het instuderen van de Goldbergvariaties.
Ik zie grote vellen papier voor me, maar het zijn 8 vellen geworden van 70x100cm, alle opgeplakt aan de muur en aan het werk. Alle 8 tegelijk, anders krijg je verschil en het is één verhaal.
Ik heb gewerkt, enorm. Eerst met houtskool en eroverheen met dunne acryl. Ik noem het schilderingen.
Toen met hulp alles opgeplakt op panelen.
Wat een project! Heerlijk om zo bezig te zijn.
Tentoonstelling in Culemborg.
Prachtig hangen ze, alle acht in een aparte ruimte met erbij een albasten beeld op een sokkel om de ruimte te breken van een goed bevriende mede exposant.
Complimenten tijdens de opening zijn niet van de lucht. Tegen sluitingstijd komt een kennis, ook kunstschilder, loopt mijn werk langs en becommentarieert alles. Prima.
Toen de 8 Contrapunt schilderingen.
Kijken, kijken en nog eens kijken. "Hoe kom je aan de indeling van 8 schilderijen? Dat kan niet!
Je werkt ook steeds van buiten naar binnen, terwijl zij juist naar buiten komt. Steeds over haar dochter, haar verdriet dat doorgaat, zonder onderbreking en steeds weer een nieuwe variatie van de Goldbergvariaties".
- "Dat zijn dan 32 schilderijen". -
"Je hoeft je niet te verdedigen, maar ik weet hoe de Goldbergvariaties, juist de Goldbergvariaties in elkaar steken en dan kun je beslist geen 8 schilderingen maken!".
- "Tja". -
Contrapunt - een spel van melodie en tegenmelodie.
Het bovenstaande is de tegenmelodie. Gelukkig heb ik mijn eigen melodie. Een explosie van creativiteit. Een indringend verhaal, prachtige muziek, vertaald in vorm en kleur.
Zoiets gebeurt waarschijnlijk maar één keer.
zomer 2011
Lenie Bos
zaterdag 7 januari 2012
Over contrapunt 09
Het boek Contrapunt van Anna Enquist heb ik gelezen en beluisterd, weer geluisterd en meegelezen.
Ja, dat is het, daar ga ik mee aan de gang, daar ga ik acht schilderijen van maken.
Iedere luister CD een schilderij.
De combinatie van schrijven en muziek vind ik prachtig en spreekt me aan.
In het boek schrijft Anna Enquist: Muziek is als een kabbelende rivier.
Vandaar dat ik aan de bovenzijde van één t/m zeven de rivier summier heb weergegeven.
Rustige tonensluiers boven een baslijn, de "blokjes"aan de onderkant.
Bij het laatste deel, schildering acht, gebeurt het verschrikkelijke, het ondraaglijke.
Ik noem de acht schilderijen schilderingen, want het is een combinatie van tekenen met krijt en
heel dunne acryl met de kwast.
Ja, dat is het, daar ga ik mee aan de gang, daar ga ik acht schilderijen van maken.
Iedere luister CD een schilderij.
De combinatie van schrijven en muziek vind ik prachtig en spreekt me aan.
In het boek schrijft Anna Enquist: Muziek is als een kabbelende rivier.
Vandaar dat ik aan de bovenzijde van één t/m zeven de rivier summier heb weergegeven.
Rustige tonensluiers boven een baslijn, de "blokjes"aan de onderkant.
Bij het laatste deel, schildering acht, gebeurt het verschrikkelijke, het ondraaglijke.
Ik noem de acht schilderijen schilderingen, want het is een combinatie van tekenen met krijt en
heel dunne acryl met de kwast.
Abonneren op:
Posts (Atom)